قابل توجه آش خوران عزیز


خدمت سربازی و رویارویی با غم غربت

 
 

هر انسانی ممکن است در موقعیتی از زندگی خود به اجبار یا اختیار، به ترک یار مونس و دیار مأنوسش نیازمند شود. این سفرها ممکن است به دلیل تجاری، امنیتی، تحصیلی، آموزشی، خدمت سربازی، ازدواج، تبلیغ دین، بازاریابی، مأموریت، و...باشد. با جدایی از یار مونس و دیار مأنوس ما با رویدادهای مختلف تلخ و شیرین روبه رو می شویم. یکی از رویدادهای تلخ که سلامت تن و روان مسافر و غریب را تهدید می کند غم غربت یا غربت زدگی( Homesickness ) است. این اختلال ما عایق ضخیمی برای شادکامی و رضایت از زندگی است و ما را از هدفی که برایش سفر کرده ایم باز می دارد.

متأسفانه با این که غم غربت مشکلات فراوانی را به فرد، خانواده، اقتصاد، فرهنگ و علم تحمیل کرده است، ما، مراکز آموزشی، مسئولان صنایع و پادگان ها و دانشگاه ها برای سلامت افراد زیر مجموعه تدبیر پیشگیرانه و درمانگرانه ای نیندیشیده اند.

مهارت های زیر خلاصه ای از کتاب من مانده ام تنهای تنها(مهارت های رویارویی با غم غربت) از انتشارات مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی است :
1. پذیرش غم: به هرحال دوری از یار و دیار تلخ است.باید اجازه ندهم غم در سرزمین وجودم لشکر اندازد.
2. انجام دستورات غم زدای اسلام (دعا، زدودن موهای زائد و..)
3. انجام دستورات شادی زای اسلام( نگاه به سبزه، پیاده روی، خوردن عسل، سوارکاری، شنا، نگاه به آب روان و..)
4. جهان بینی توحیدی (توکل، توسل، دعا و...) عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست.
5. ایجاد حس تداوم( پوشیدن لباس محلی، دکوراسیون محلی در منزل و معاشرت با افراد هم محل و صحبت کردن با زبان محلی با آنها، استفاده از پوستر محل زندگی خود..)
6. اشتغال ذهنی و جسمی و معنوی: نوشتن داستان، نقاشی، طراحی، وبلاگ نویسی و..
7. مطالعه و علم آموزی: دین و روان شناسی می گوید: مطالعه، نوشتن و.. سبب آرامش می شود.
8. کمک از روان شناس و روان پزشک در شرایط اورژانسی مثل افسرده شدن یا اضطرابی شدن [1]


پی نوشت :
[1] . اقتباس از کتاب.من مانده ام تنهای تنها(مهارت های رویارویی با غم غربت)، محمدحسین قدیری، مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)، قم.



جهانبُد خوبم(عاشقی ام را استغفرالله )

/ 0 نظر / 25 بازدید